به روز رسانی بخش لهجه ها
ساعت ٩:۳٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٠ امرداد ،۱۳۸٧ 

 

 

 

((الف

اَجُندُلی  = خیلی کو چک

اَو سَنه سه گز ی = داستا ن

 

خیلی بلند

اِلهَو = بسیا ر شو ر

 

اَجی یَه=کوک های خیلی ریزکنارهم

 

 

اُ لُش اُ لُش = پا ره پا ره

اتنگَنَه = کمی دیو ا نه

اَ لَبُنگ = مثل کنه چسبید ن

اَلور= آرواره – لثه

اِزسَری نَو = از اول کار

اِزسَر وا کو = کسب تکلیف کن

بی اَرسُک پَرسُک = بدون سروصدا

اَخی = آشپزخانه ی زیرپله

اِهِکی = زرنگی –خودتی

اُهوک = چه عیبی داردباطعنه

اِ رقه = هفت خط

اَمُخته = عادت کردن

اِشکاف = کمد

اِ لعون اِزرا = همین الان

ایسَخی = به این شکل

اَرتیزَک =جفتک

اَو = آب

اَورِ شِم =ابریشم

اَواست = گاوماده که آماده ی بارداریست

اِ نِه = ای وای

اِمبَرِه = اما-  ولی

اُمبُر = انبر

اِ شتَو =عجله

اَ لِفچی = چسبناک – نوچ

اِندَر = ناتنی

ایلجار=دسته ای افرادبی آبروکه برای دعواجمع می شوند

اَرا = لباس نو

اَلِفدَه= شوخ چشم

اَلَه=چشم دریده

اِندِل مُقدی= بادل صبرکارکردن

اَوسَنَه= داستان

اِستَنُا= طاق باز خوابیدن

اِجبَری= سربازی

اِلَک= چوب کوتاهی برای بازی

اِزدَمی نَقد= حالاکه فرصت انجام این کار هست انجامش بده

اِندِمَه= حو صله

اَلِنگَه = لی لی کردن

اِشتَو = عجله

اِختلات = حرف زدن

اُتاق شِهری = اتوبوس

اَدِم نَمو= ازمردم فراری

اِشقَل = 

((((( ب ))))

بَشَله = داس

بِجا = وجین کردن

بُک = لپ

بَزِ کی = قر طی

بَشلِق = نقدینه ای که داماد به خانواده عروس میدهد

بِرار = برادر

بِنّو س = شکمو

بِنگشی =بنگلادشی،گدا

بِخِشّی = سر خورد،لیز خورد

بُتُپّیَه = دیوار یا خانه ای که براثرسنگینی سرجای خودش فرودآمده باشد 

بُکُرچی=بوسیله ی دندان پاره شدن

بُسُلّیَه = دیواری که خراب شده باشد 

بَشَه =باشد ، نام یک پرنده

بَنِج = گهواره ، نَنو 

بِختَه = گوسفند نر جوان

بُر =دسته – گروه

بِفشی = کشیدن تریاک باسیخ وچراغ

 

بُقبَند = رختخواب پیچ

بهاربند = آغل احشام دربهاروتابستان

بی رَو =چیدن پشم گوسفندان در بهاروتابستان

بِرَّم = عزیزم

بِنیمَه =وامانده

بُگروز = فرارکن

بُگروخ = گریخت

 

بُتُف بُتُف = بدوبدو

بُتُرف = بدو

بَدی یَه = کاسه

بِلِشت = لیسید

 

بَیی= بازو

بَر مِزنَه =انگارآدم رانمیبیند

بی دِلَیی = ناآرامی ، بی قراری

بی مُنظیر = ناسپاس،

بی صورت = بی آبرو

باروحَفِتَه= تحفه ی پردردسر

 

بِناوِِِِرنَمدَرَ = ارزش قایل نیست ،حرف گوش نمیدهد

بَهات = پزدادن

بَهتگر =لاف زن

بِجّهی = جهید

بِدِقلّی یه = ازحدقه درآمده

بُلَّه =جرق شدن ذغال

بُلُّق = حبابهایی که از مایعات بیرون می آید

بِندَو = دیوارهای خانه را باکاهگل مرمت کردن

(((((پ)))))

 

پی یَر =بابا-پدر

پُح =سرفه

پلوک = پشگل

پی چَل = پژمرده

پینِکی = چرت زدن

پلَخمو = فلاخن

پِلَشت =نجس-ناپاک

پِیخه = ساقه ی خشکیده ی جو وگندم

پلیچ =تاب

پِریج = کزکردن

 

پلَّه = هرکفه ی ترازو –هرقاچ هندوانه

پروال =گوسفندچاقی که برای ذبح آماده باشد

پیش دهن = فضول هرکاری –حاضرجواب

پی سه گَر = منت کش

 

پی سه گَری چلّاس= منت کشِ چاپلوس

چلّاس =چاپلوس

پَلَه = پوست ضخیمی که روی زخم میبندد

پرهن لرز = دایماًدراضطراب

پناه پس قُلَّه =سوراخ موراخ

پیش دِندَنی = غذایی که برای درآمدن اولین دندانهای کودک

می پزند-دندونی

 

دندوقُرّی =غذایی که باگندم وجوبرای شادمانی ازدرآمدن دندانهای کودک می پزند

پَلِنگی =زیرپایی انداختن

 پِت پت =غرغر-فتیله ی چراغی که روبه خاموشی است

پی نه پا = پاشنه ی پا

پیز = پوزه

پوربِجد = لازم وضروری

پُندَه = یک چانه ی خمیر

پیس = منت کش- چاپلوس

پیش =پنجره یادرنیمه باز

پوست وپلاس =افراط درهرکاری

 

((((ت))))

 

تِمبو =شلوار

تُشلَه =تیله

تَپَّلَه = تاپاله-مدفوع گاو

تِنَرشو = چوبی که سرش راباپارچه پیچانده اند وباآن تنورراتمیزمیکنند 

تُنِکه =شورت

تول=آب گل آلود

تُنُک = پهن کردن

تِرِخت = شق ورق

تُخلُم تُخلُم = ریز ر یز

تِقَل = جر زدن

تُنگُلی =کوزه ی گلوتنگ

تُندَه = جوش روی پوست

تِلیسَه = گاوماده ی نوجوان

توی=سرشیر

تُخُس=تقسیم کردن

تَختی عُک=وسط پشت

تَو پِلِیچ =پیچ وتاب

تِه =واحدشمارش نان

توله=هل دادن

تِریق =خیط شدن

تیغ دِمیغ =تحت هرشرایطی

 

تَکّوتی یار=بسیارشبیه

تِقِلّاتُسمه = دست وپازدن –تقلاکردن بسیار 

تِرقَنه = چشم ازحدقه درآمده(بی حیا)

((((((((ج))))))))

جَگا =ظرف

جَوز =گردو

جِرق وبِرق = زبروزرنگ

جِغنَه = جغد

جُل جُل =ازدحام جمعیت

جِلف وجَنگ = زرنگ و جلف

جِکّ = قطره ی آب یاهرمایع دیگر 

جِشت =زشت

جَلد =حاضروآماده

جِوَب بیجَه = دهن به دهن گذاشتن-حاضرجوابی کردن

((((((((چچچچچچ))))))))))))

چَلِنگ=دست وپازدن درآب

چِمدَنُم =نمیدانم

 

چُر =ادرار

چِلَوصَفی =آب کش

چِراک =درز

چِنَغ =چانه

چِنو =چنان

چِطو =چطور

چِغَل= زبروزمخت

چِخِّه=راندن سگ وآدم مزاحم

 

چَلِه چُغُل=ناهمواروناصاف

 

چَلِه باد=گردباد(تندوفرزبودن)

چوچوله پیش انداز=نخودهرآش بودن

چَرشَو =چادرشب

چِلِک=پیت-چلیک

چُندُلی=چمباتمه زدن

چی ره خُنِک =نچسب

چی ره گَرُم=دلچسب

چِنی =چنان

چُمبَه =کتک

چِرک مُرز= چرک مُرد

 

((((((((ح ح ح ح ح )))))))))

حَندینَه=میمون

حی له مِرگی=خودرابه مردن زدن (قیافه ی حق به جانب گرفتن)

حَلل مُردَه =روی آب طاقبازخوابیدن

حَیله مِرگی=مظلوم نمایی

حُکچَه=آروغ

حَلییل=زیبا-قشنگ

حَولی =حیاط

 

حَییَّرَه=حیران وسرگردان

حَول=ترس وهول

حَن =حنایی-بور

 

(((((((((((خ خ خ خ خ خ ))))))))

خُررَه=خوره-زخم غیرقابل درمان

خُررِه دار=دارای خوره

خِلَشه =چوب ریز

خوریج =آتش ریزریز-کنایه ازسوختن جگرآدم

خُردی =کوچک

خِل=مخاط بینی

خِلَمَه=گله ی گوسفندان

خِویر =باغچه

خِویس =بخار

خَپ= کزکردن

خَپ پیل=کزکردن ازروی ناتوانی

خُشتِلی=رشته ی آش یاپلو

خُرَّس=خرناس

خُوَر =خواهر

خُردینَه=کوچکترین

خُردِنِکی =کودکی-بچگی

 

خَگُفت=خواهدگفت

خَله زِنَنَه =خاله زنک

خَردیجُل =خردجّال

خیره الف دار =بسیارفضول

خورند =پُرخور

خدادیونته بِتَه=خداجزایت رابدهد

((((((ددددددددد))))))))

دِشینَه=دیشب

دِروبِرو =بحث وجدل

دِشوکی =یواشکی

دِشودِشو =قایم موشک بازی

دِشونِشِستَه=آب زیرکاه

دیلَّخ=بادهمراه گردوخاک

دِستولَه=هل دادن

دی نَه=دیروز

دَلو=دالان-سالن

دُند=زنبور

دیکَّه =دالّی

دیکَّه خَلَه=

دِرَم=

دِتُپَندَه=به زورجاداده

 

دَقّ=سرکچل-زمین بایر

دِل دِپه دَرَه=چشم به چیزی داشتن

دِل وَپی =دلواپس

دُبَّه=دبّه

دِسحلَلی=ختنه کردن

دِسلاف=دشت اوّل

دیگلو=چرخ نخ ریسی

دیری جِناب=بلانسبت

دَشکی =تابزن

دِربَند=آستانه ی در

 

دَو=وسط

دِپی ری=رودربایستی

دی گَنی=دوقلو

دَوری=بشقاب

دِباداُفتییه=جَوگیرشدن

دی دِلَیی=دودِلی

دِسوَشور=

دِکُپ=دَمَر

دِهوشتِه= یادت هست

دِعون=قهر

دِغیظ=عصبانی

دِل وَ دِلی=به کسی آرامش دادن

دُل دُل=عزیزدردانه

دِست بِروف=محتاج وزمین گیر

دِی رُم=اشکال ندارد-عیبی ندارد

دُردِه دُردَه= دون دون

((((ز-رز-ر-ز-ر)))))))

رفت=شد

زِبَک=فک

رَزینَه =پلکان

ری نِوَیی= زیرلفظی

رِجَه=طناب برای پهن کردن لباس

رُوُح= روباه

رِشک =شپش

زِنگیچَه=آرنج

زِغوریَّت = درسختی وتنگی زندگی کردن

زُلفی =حلقه ی در

رِیخ =اسهال

(((ش-ش-س-س-س-س)))))))

 

شِپّات=سیلی محکم

شی=شوهر

شومَندَه=غذایی که ازشب مانده-(فرصت ندادن

سیدِّلَه=بسیارشکمووپرخور

سُبُرز =طحال

سَقِِّچ= آدامس

شَونی=کهنه ی بچه

سِوی =کوزه

سی یَتَنا=چشم که سیاهی میرود

سِرهِم چُشمی =چشم هم چشمی

سَروهِمسَر =

سیَّه لولَه=خیلی سیاه

سَرُغ=سفره ی پارچه ای

سِفی دنُس=سفیدبی نمک

سِرَند=غربال

شانه اش راگرفت=به رگ غیرتش خورد

سی یَه تَو =سیه چرده

شیشَک=گوسفندسه ساله

سَرِِِِ شتِه=ولش کن

شِرتَوَ=آب زیپو

سِدیم سِدیم =پاره پاره

سِدبِ زییَه=سرمازده

سِردِکَو=سرگرم

 

سَربِندَختَه=دقت زیادی کرده

سِراغ=یاد

سِراغ دَیَه=آموزش داده

 

شِرَقُّ وشِرَق=صدای شکستن،صدای بشکن زدن

شِروا=شوربا

سَری=هرنفر

سُرخ ومنج=صورت شاداب وسفید

شَوبَزی=خیمه شب بازی

شُورتِه=هم بزن

شِلحوت پِلحوت=شل وپل

شوگا=غسالخانه

شِرِقَّس=محکم شکستن

سُندَه=مدفوع سفت

شِلَّتَه=چربیهای اضافی گوشت

((((ع-غ-ع-غ)))))))

 

عَندِی=عمداً،

غُطّه=آب تنی

غِسیو=استفراغ

عُک=وسط پشت

عَظَیَم=دعابرای ترس

عَجُمبُلی=بسیار کوچک

عَلِفَه=آشی که برای نوروز میپزند-رویش گیاهان تازه

غِلیف=دیگ مسی

غیچ =یک نوع هیزم

عَطِشنا=مستولی شدن تشنگی برانسان

به عقلِش کِشییَه=به عقلش رسیده

عَلَنی یَه =به طورعلنی-آشکارا

عوس =جیغ

عَلَحِدَّه=حق طبیعی

غَرَبه غَرَ=قاره به قاره دنبال چیزی گشتن

عُک وَدِلُم می یَه=داره حالم به هم می خوره

عُنف وتَعَدّی=تق وترم –قهروناز

غُرِّه به دَر=ناهموار

غُرّی=بادفتخ

عُجُب وَکِردَه=پُر  رو شده

عُنج =ذَرّه

 

عَلم وحَدیث=اداوشکلک درآوردن

(((((ف-ف-ف-ف))))))))

فِش=خالی کردن آب بینی بافشار

فیطَه=لُنگ

فِندوفِلیس=فن وشگردبلدبودن

فِلیتَه =فیتیله

فِلیتِه اَورِشَم=بسیارزیبا

 

(((((ق-ق-ق-ق-))))))))

 

قُم بَو=بسیارچاق

قُریتی=نوعی غذای آبکی

قَتِقی=نوعی غذای آبکی

قِماری=قنداق نوزاد

قُر یت=کشک

قَتِق=نوعی ماست

قیماق=سرشیر

قَب ِر=گور-قبر

 

قَبِرقَه=دنده ی انسان وحیوانات

 

قُلُمبَرَه=معشوقه

قُنجیل=مچاله شدن کاغذیاپارچه دراثرگرمایاسرما---مچاله شدن انسان دراثرسرما

قُچّاق=تنومندوزورمند

قَبِلی =دم پختک

قُرساق=ظرفیت وجنبه

قِرَش =بسیارسیاه ومشکی

قِسِّر=نازا –عقیم

قُلچِماق=قلدر

قَچَّه=  وسط پا

قیق=دق کردن

قُمبُل=باسن

قَو لِق=سفره ای گردکه وسایل خیاطی در آن نگهداری می شود

 

((((((گ-گ-گ-گ-گ--)))))))))

 

گُله کان=دیوانه

گِلِن گیژدَو=دیوانه

 

گُسنَه=گرسنه

گوشته گوشتَوی =دست رشته

گِرِژدِم =عقرب-کژدم

گره پوند=

گَو=گاو

گوش عَلَو=گوش بزرگ وبلند

گُسوَن=گوسفند

گی=مدفوع انسان

گَلَه =مدفوع سفت

گُرده پا=ماهیچه ی ساق پا

گیرا =روشن

 

گُرسُ گُرس=تاپ تاپ

 

گُلَه =گیس بافته شده

گِدی گَر=گدای چاپلوس

 

گُرونَه =کلاف سفت وگرد

 

گُررُم =گل انداختن صحبت

گَزَ=گازگرفتن

گوش ورخِجَو=فالگوش-آماده باش

گل ماست=غذایی باشیروماست

گِرروسی=گدای بی سروپا

گِره ریزه رَو=بقچه ی کوچک برای نگهداری نخ وسوزن ودکمه وچیزهای خیلی ریز

گوز یدِه بیدار=کسی که به خودش شک دارد

گَگیر=گَه گیر

گوک=گوی-توپ

 

((((ک-ک-ک-ک-ک))))))))

 

کِلیر=کلید

 

کُلپَقَه=قورباغه

کُر یک=مرغ کرک

کِسَری=شالی که زنان بردورسرشان می پیچیدند

کَلوچ=نانی که قبل ازپختن به تنورمی افتادومی سوخت

کِفچه مار=مارکبری

کوچَک=چتری

کولَه=کوتوله

کَلی=تنبلی-کاهلی

کُرا=کرایه –ارزش

کِنَو =شاه دانه

 

کَلیک=انگشت کوچیکه

کِلَوَنگ=سرگرم-مشغول

کُخ=مرض-کرم

کِرَت=هربار-هردفعه

کَل=کچل

کِلَف=پوزه

کُلوت =داخل جمجمه

کامَه=نوعی ماست

کِمای=نوعی گیاه

کیوَنی=کدبانو

 

کُلهَه=دود وبوی غلیظ وتند

کِج غِلِطی=راه کج رانشان دادن

 

کَندمِزنَه=قاپیدن

کوم سیا=سق سیاه

کِنَوری=کک مکی

کیسهِ تُمبُلَه=وسایل اضافی وبیخود

کینَه=کنج

کُلیچَه=کلوچه

کُلیچه لَقلَوی=نوعی نان روغنی

 

((((((ل-ل-ل-))))))))

 

لَتَّه=تکه پارچه کهنه

لِچَک=روسری سه گوشه

لیچ =لجن

لِنجَه=چانه زدن

 

لَخچِنگ=تی پا

لَخَه=کفش پاره

لُکَّه=مچاله

لوک =شترنر

لوکی بی اوسار=شتربی افسار-سرخود-ول

لُغُز=حرف بامنظورزدن

لَخه دوز =پینه دوز

لَمس=فلج

لَس =شُل

لَتِه پَت=ریزه های پارچه

لا کُتاب =لامذهب

 

((((((م-م-م-م-))))))))

 

مُار=مادر

مِلّا=باسواد

 

مُس مُس=آهسته آهسته

مِکِل موت =ملک الموت-عزراییل

 

مِنَخیر =سبب خیر

 

مُندیل=دستاری که مردان بردورسرشان می پیچیدند-عمامه

 

مِخَّو =دست وپاچلفتی-بی عرضه

مُقبیل=مقبول-زیبا

موسی کُ تِقی=یاکریم-نوعی کبوتر

مُال=گاوگوسفند-احشام

مال دار=گوسفنددار

مِسکَه =کَره

 

مَ =بگیر

 

مُخ مُخ=نرم نرم ولی مداوم انجام دادن کار

می مو=مهمان

می مو مِزمو=مهمان ومیزبان

مُعن =نصیحت

مُقراض =قیچی

 

(((((((ن-ن-ن-ن-)))))))

نَم زیبَه=شایسته نیست

نیمدار =مندرس

نِمَشوم=غروب

نَشو =نشسته –کثیف

نیلُّم نیلُّم=گریه ی مداوم وجگرسوز

نِخکولی=ناخنک زدن

نَخی چِلِکی=نیشگون گرفتن که با آن گوشت تن کنده شود

نَتَو=ناتو-توانمندبی عار

نِکول=سُقرمه –وشگون

نَعمِت زِوَلی=ناشکری-ضایع کردن نعمت

نیم شو =پس مانده ی آرد

نُوَیَه=نوه

نَهَلی=تشک

نَمگی=نمی گویی

نَم خَم=نمی خواهم

نَمُخرُم=نمی خورم

نَمُرُم=نمی روم

 نَمتَنُم=نمی توانم

ناتِلِنگ=تنبل بی غیرت

 (((((((((و-و-و-و-))))))))

و  ِرنَمدَرُم=برنمی دارم

وِرهِمُ شِمال=تروخشک کردن کسی

وَدِرِنگییَه=

وَدی=پیداکردن

وَجِّر=صورت درهم کشیدن

 

وَجِّرُقِر=اخم وتخم

 

وِرجِلا=عصبانی-برآشفته

وِرجِهِستَه=لباس یاچادرکوتاه شده

وِرجِکَّه=می جهد

وِرخِجَو=هوشیار-آماده باش

وِرَّد=دنبال کردن

 

وَ اَدِمیزاد نَمگَه=شبیه آدمیزادنیست

وَ کوم مِندَزَه=غلیظ حرف زدن

وَر پِرّی=وربپری

 

وِلُّ وَل=برق زدن

وَردَر =بردار

وِرمِشِلَّه=لنگ می زند

 

وِرمُشُرطَه=ازجادر می رود

وَرخُچَر=بچلان

وِرزِمی مِجوشَه=درپوست خودنمی گنجد

واجی جَه=جزغاله شود

وَهِم چینی=جمع وجورکردن

ورحَلَت=واپسین لحظات مرگ

وَگَزییَه=ازسرمایخ زده

ورمِتیزَه=باحرارت بالاوپایین می پرد

ورجِهییَه=قدکشیده

 

وَگَزی یَه=مثل چوب سفت شده

(((((((((ه=ه=ه=ه=))))))))

 

 

هِتَّو=دیوانه ای که دایمأ میخندد

هَم عروس=جاری

هِم زُلف=باجناق

هِردِنگ=شوت-دیوانه

 

هَوَل=لوچ

هور=سربه هوا

هُج=گرگرفتن

هِت هِت=خنده ی بیجا

هِرَسَه=مترسک

 

هِرَسِه سَرپَلیز=مترسک پالیز

هِلی پیک =یک سرسوزن

هَگَه=زیرا-پس

هَوَنگ=هاون

هِرزِه چَنَه=نخودهرآش

 هِر =گیر-ویر

 

هُرَّست=فروریختن دل

 

 

 

((((((0ی-ی-ی-ی-)))))))))

 

یُلمَه=کباب وبرشته شدن دل وسوختن غذا

یَک بُرّی =یک گله –یک تعدادزیاد

 

یِک کَیی=به تنهایی

یِکّه=تنها

 

یک کِلَه=یک سره

یَک گُلُم=یک دم

 

یُرُمباز=سلیطه-بیباک

 

 


کلمات کلیدی:
 
به روز رسانی بخش عکس ها در سایت عباس آباد شاهرود
ساعت ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٧ 

سلام

بخش عکس ها با همت تنی چند از اهالی که عکس های خود را برای ما ارسال کرده اند به روز رسانی شده است .

آدرس راهم که حتما مطلع هستید

http://www.abasabadeshahrood.ir

 


 
ایجاد وبلاگ جدید
ساعت ۱٠:٠٥ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٦ امرداد ،۱۳۸٧ 

سلام

با خبر شدیم که مجتمع فرهنگی ومذهبی روستای عباس آباد شاهرود اقدام به چاپ نشریه با نام دیار آشنا نموده و وبلاگ خودرا با نام http://diareashena.persianblog.ir/ ثبت نموده است .

امیدواریم این دوستان در پاسداشت فرهنگ روستا و آداب ورسوم آن موفق باشند .


 
ثبت دومین
ساعت ٦:٤٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۸ اسفند ،۱۳۸٦ 

با کمال مسرت باطلاع همه عزیزان می رساند دومین سایت یه آدرس

http://www.abasabadeshahrood.ir 

ثبت شده ودوستان تا راه اندازی سایت می توانند از این آدرس استفاده کنند .


 
دود کردن اسفند
ساعت ۸:٠٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٦ 

این سنت از قدیم الایام رایج بوده است و اعتقاد داشتند که با اسفند دود کردن بلایا از خانه دور می شود و هنگام دودکردن اسفند، بر محمد و آل او صلوات می فرستادند . البته مادر بزرگها با خواندن این ترانه  اسفند را دود می کردند

اسپند و دو بند، چشم دشمن را ببند.


کلمات کلیدی: آداب وسنن ، گویش های محلی
 
شکستن تخم مرغ
ساعت ۸:٠٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٦ 
  از اعتقادات محکمی است که تا هنوز هم رایج است تخم مرغی را در لابلای دستمال با مقداری نمک و زردچوبه و پول خرد  می پیچاندند و از قبل با زغال سیاه ، اسامی افراد مظنون  را با گذاشتن یک دایره، مشخص می کردند آنگاه فرد بزرگ خانواده، تخم مرغ را در لای دستان خود بصورتی که سر وته تخم مرغ در کف دستها قرار گیرد فشار می دادند تا تخم مرغ شکسته شود هنگامی که می خواهند تخم مرغ را بشکنند اسامی که قبلا با علامت مشخص کرده اند ذکر می­کند و با هر اسمی که تخم مرغ شکسته شد، گویند آن فرد بچه را چشم کرده است و همه با صدای بلند گویند الهی چشمت بترکد. آنگاه تخم مرغ شکسته شده رابا آب مخلوط می­کردند و در محلی که آن فرد مظنون ، عبور و مرور می­کند می ریزند تا آن فرد از آن عبور کند .
کلمات کلیدی:
 
بازی محلی
ساعت ۸:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٦ 

یک قل دو قل(ورچین ورچین)

 این بازی هماهنگی دست و چشم را زیاد می‌کرد و با سنگهای مخصوص سه تایی یا پنج‌تایی یک اندازه حرکتهای مختلف به نام‌های گوناگون انجام می‌شد.

لی لی

 این بازی به صورت لی لی انجام می‌شد و یک نفر که بر اساس قرعه‌کشی انتخاب می‌شد به وسط زمین می‌رفت و با یک پا باید به افرادی که دور دایره بودند ضربه می‌زد تا از دایره خارج شوند و هر چه تعداد بیشتری را از دور خارج می‌کرد برد مال او بود.

هورا- زو- بیدیا

در این بازی افراد به دو گروه تقسیم می‌شدند و افرادی که انتخاب می‌شدند باید با یک نفس کلمه "بیدیا" را بکشند تا به فردی از گروه مقابل ضربه بزنند و به داخل گروه خود بکشانند، همچنین نوع دیگر بازی به این گونه بود که یک نفر باید بدون قطع صدای "زو" پله‌های یک آب‌انبار را طی می‌کرد و با قطع شدن صدا از دور بازی خارج می‌شد.

 
نمایی از رباط عباس آباد شاهرود
ساعت ٧:٥٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٦ اسفند ،۱۳۸٦ 

 این عکس ها توسط مدیریت محترم انتشارات آبان آقای کاوه علی نقی و آقای محمود سردار در اختیار مدیریت وبلاگ قرار گرفته است .

 

 

برای دیدن عکس با ابعاد بزرگ روی آن کلیک کنید .             

 

جاذبه های روستای عباس آبا شØ
جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

 جاذبه های روستای عباس آبا شØ

  


 
انواع کاروانسراها
ساعت ٧:٢٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸٦ 
کاروانسرایی را که بیشتر برای نگهداری اسب و چهارپایان استفاده می‌‌شده است را رباط می‌‌گفتند ولی کاروانسرا بیشتر مورد استفاده طبقه اعیان و حکومتی تعلق داشته است نوع سومی نیز وجود داشته که به آن سابات می‌‌گفتند سابات در اصل سایه بان و یا سایه باد بوده است یعنی سایه بانی در مسیر باد، سابات در مسیر راهها برای استراحت چند ساعته وکوتاه مدت و بیشتر برای استراخت در روز ساخته می‌‌شده و فقط طاق یا ایوانی بوده است بدون در و پناهگاه بعضی از ساباتها دارای آب انبار نیز بوده اند و بعضی دیگر فاقد آب انبار بوده و تنها سایه بان بوده است. بنظر می‌‌رسد کلمه رباط نیز واژه‌ای فارسی باشد و نه عربی ممکن است رباط عرب شده ره بان یا ره پات باشد. راه بان یا ره پات همچم خانه راه است. آذر پات و آذرپاتگان هم از این ریشه بوده است. چنانچه کلمات عربی رهبان ربان و رهنامج نیز از راه فارسی گرفته شده است. در عربی محلی کلمه کاریان به معنی خانه‌های سرراهی و موقتی نیز از کاروان گرفته شده است. کاروان امروزه یک کلمه بین المللی است و در بیشتر زبانها وجود دارد در عربی قیروان و کراوان هم گفته می‌‌شود.سرپناه در سفرنیـاز انسان بـه سرپـنـاه ومأمـن، نـه تـنها در سراگاه بلکه در سفـر هم از روزگار باستان مـورد تــوجـه بـوده است. درایـران زمین، درگـذشته بسیار دورآثـار ومظاهری از این گونـه بـناها واستراحتگاههای بین راه دیــده مـی شـود کـه بسیاری از آنـها را مـی تــوان از نظـر شـیـوه ساختمانی از شاهکارهای معماری وهنـری عصر خـود بـه حساب آورد.احـداث کاروانسرا در منطقه سابقه‌ای بسیار طـولانـی داشته وساخت آن در جـاده هـای کاروانـی بـه منظور استراحت و سرپـنـاه، در ادوار مخـتـلف بـویـژه دوره اســـلامـــی، از اهمـیـت خـاصــی بـرخـوردار بـوده است.کاروانسرا در دوره اسلامیدر این دوره، معماری کاروانسراهـا از دیدگاه سبک وتنوع نقشه‌ها به اوج شکوفائـی رسیده و در مسیر شهرها و روستا، ومعابر کوهستانی و نـواحی کویری، کاروانسرا و رباطهای برونشهـری و در مراکز اقتصادی وراسته بازارها، کاروانسرا و رباطهای برونشهری با ویژگیهای متفاوت کار بردی احداث شدند.نمـونـه‌های بسیار زیبـا وجالب تـوجه از معماری این گونه بـناها که در سرزمین پـهناور إیـران از کرانه‌های رود ارس تـا سـواحل خلیج فارس بـه یـادگـار مـانـده، مـعـرف ذوق هنـری و مـهارت مـعـمـاران، بنـایـان واستادکارانی است که در ادوار مختـلف وبا توجه به نیازهای گونـاگون، باعلاقه فـراوان در طریق تحول، تکامل، زیبـائی و گسترش کاروانسراها به جان کوشیدند.باتوجه به این تنوع وزیبائی است که بسیاری از محققان وصاحب نظران هنـرمـعـمـاری، کاروانسراهـای ایـران را مهمـتـریـن نشانـه پـیـروزی و موفقیت معـمـاری ایـران بـه شمـار آورده واستـاد کاران ایـرانـی را در ایجـاد این گونه بنـاها مبتکر و پـیشقدم دانسته اند. کاروانسراهای ایران، علاوه بر ارزش هنری، از دیدگاه مسایل اجتماعی نیز حایز اهمیت فـراوانـی بـوده و شایسته مطالـعـه ای گسترده است.
بسا که طـی قرون سپـری شده، کاروانسراهای درونشهری و برونشهری کـه بارانداز واستراحـتگـاه کاروانها و کاروانیان اقصی نقاط معمـور آن روزگـاران بـه شمـار می‌‌آمـده، محـل تعاطـی و تعامل انـدیشه هـا وتبـادل وتقابل آداب و رسوم اقوام و ملل مختـلف بوده، و بی تردید، این تماس و تلاقی انسان‌ها وانـدیشه هـای گـونـاگـون، تـأثـیـری شگرف بر زندگی مردم این مرز و بوم کهنسال داشته است.
انواع کاروانسراهااز آن جایی که اغلب کاروانسراهای باقی مانده در ایران متعلق به دوره صفوی و بعد از آن است، لازم است در تقسیم آن تمامی عوامل از وضع آب و هوایی تا شیوه معماری منطقه‌ای مورد بررسی قرار گیرد. در درجه اول کاروانسراهای ایران را می‌توان به گروه‌های زیر تقسیم بندی نمود :·                     کاروانسراهای کاملاً پوشیده منطقه کوهستانی. ·                     کاروانسراهای کرانه‌های پست خلیج فارس. ·                     کاروانسراهای حیاط دار مناطق مرکزی ایران. گروه آخر از نظر نقشه به انواع مختلف تقسیم بندی می‌شوند.1:کاروانسراهای مدور: تعداد کمی از کاروانسراهای ایران با نقشه مدور بنیاد گردیده است. این کاروانسراها بسیار جالب توجه و از نظر معماری حایز اهمیت فراوان است. 2::کاروانسراهای چند ضلعی حیاط دار: این گروه از کاروانسرا ها به شکل چند ضلعی (اغلب 8 ضلعی) و همانند کاروانسراهای مدور بسیار زیبا بنا شده اند و زمان ساخت آنها دوره ای است که در معماری کاروانسراهای پیشرفت قابل ملاحظه ای به وجود آمده است. تعداد آنها مانند کاروانسراهای مدور کم می باشد. از نمونه های زیبای این گروه، کاروانسرای امین آباد، خان خوره، چهار آباده و ده بید جاده اصفهان - شیراز است که به فرم هشت ضلعی در دوره صفوی ساخته شده و نشان دهنده شیوه معماری اصفهانی است. 3:کاروانسراهای دو ایوانی: همانند مدارس و مساجد و سایر بناهای مذهبی تعدادی از کاروانسراهای ایران را به شکل دو ایوانی به فرم مربع یا مستطیل ساخته اند. عموماً ایوانهای این کاروانسراها یکی در مدخل ورودی و دیگری رو به روی آن قرار دارد. از نمونه های باقیمانده این کاروانسراها می توان از  کاروانسرای عباس آباد شاهرود و کاروانسرای خوشاب و کاروانسرای دو کوهک نام برد. 4:کاروانسراها با تالار ستون دار: تعدادی از کاروانسراهای ایران با تالار ستون دار بنا گردیده اند و از آنها عموماً برای اصظبل استفاده می شده است. نمونه ای از این کاروانسراها عبارت است از کاروانسرای عسگرآباد بین جاده تهران - قم و کاروانسرای خاتون آباد در 25 کیلومتری تهران در جاده گرمسار - تهران. 5:کاروانسراهای چهار ایوانی:در ادوار اسلامی از طرح چهار ایوانی برای بنیاد های مذهبی و غیر مذهبی، مانند مدارس ، مقابر ، مساجد ، و کاروانسراها استفاده گردیده و تقریباً این طرح نقشه ثابتی برای احداث این گونه بناها شد، بخصوص از دوره سلجوقی به بعد کاروانسراهای بسیاری با طرح چهار ایوانی احداث گردید که آثار آن در تمامی ایران پراکنده است. 6:کاروانسراها با ظرح متفرقه: این گروه، کاروانسراهایی هستند که نقشه و معماری آن با آنچه که در گروههای 1 - 5 اجمالاً بررسی شد، شباهتی ندارند. کاروانسرای سبزوار و کاروانسرای شاه عباسی جلفا از این گروه هستند.

کلمات کلیدی:
 
کاروانسرا
ساعت ٧:۱۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٤ بهمن ،۱۳۸٦ 
نام کاروانسرا ترکیبی است از کاروان (کاربان) به معنی گروهی مسافر که گـروهـی سفر مـی کنند. و سرای، به معنـی خـانـه ومکان. هـردو واژه برگرفته از زبان پهلوی است.

 

کاروانسرای شاه‌عباسی

کاروانسرای شاه‌عباسی

ساده تر از همه چنین می توان گفت که کاروانسرا ساختمانی است که کاروان را در خود جای می دهد و بزرگ ترین نوع ساختمانهای اسلامی است. پلان آن معمولاً مربع یا مستطیل شکل است، با یک ورودی برجسته عظیم و بلند، معمولاً ساده و بدون نقش، با دیوارهایی که گاهی اوقات بادگیرهایی در انتهای آن تعبیه شده است. یک دالان با طاق قوسی که مابین ورودی و حیاط داخلی قرار گرفته است، فضای کافی را برای جا دادن حیوانات بارکش فراهم ساخته است. بر روی سکوی برآمده ای که در پیرامون این حیاط قرار گرفته است، طاقگان هایی واقع شده اند که نمای داخلی را مفصل بندی کرده اند. در پشت آنها حجره های کوچکی برای منزل دادن مسافران تعبیه شده است. در کاروانسرا های دو طبقه، از حجره های پایینی برای انبار کردن کالاها و از حجره های بالایی برای منزل دادن مسافران استفاده می شد.